Gastenboek

eindelijk een lief gewoon iemand ontmoet,

ria en harry

Ter gelegenheid van de verjaardag van Lien (65) heb ik voor haar onderstaand verhaal geschreven.

==+ Lien (meer dan) Braaf ===

“Gatverdamme, alweer!â€? boos druk ik de radio uit “Als je niets beters te vertellen hebt, bekijk je het maar. â€? Alsof de nieuwslezer er iets aan kan doen dat er opnieuw een koudefront mét winterse neerslag op ons af komt. We hebben – met een tussenpoosje van een hooguit een paar dagen- ongeveer twee maanden achter elkaar sneeuw gehad. Het was weer eens een ouderwetse winter. Best gezellig eigenlijk, maar ik ben er nu klaar mee. Het zonnetje van de afgelopen dagen heeft me doen verlangen naar het voorjaar. Mijn hele lichaam én mijn geest schreeuwen om zonnestralen. Maar de weergoden zijn mij niet gunstig gezind. Eén blik naar buiten is voldoende om te weten dat deze dag waarschijnlijk de somberste dag sinds tijden gaat worden. Het is koud, nat en waarschijnlijk nog spekglad ook door de vorst in de grond. Het vocht lijkt de toch al fletse kleuren van de winter te reduceren tot slechts verschillende tinten grijs. De dag scoort op de triestheidschaal van één tot en met tien zeker een dikke negen. Er is alleen nog maar onweersbui voor nodig om er een tien van te maken. Normaal gesproken behoor ik niet tot de groep mensen die zich door het weer laat beïnvloeden, maar vandaag kan ik me niet aan een depressie ontrekken. En denk nu niet dat het aan mij ligt. Zelfs de narcissen – die ik ter voorkoming van een winterdip in een glazen schaal op tafel heb gezet- verschrompelen in hun knolletjes. Als ik niet zo netjes opgevoed was, zou ik zeggen dat het gewoon een kutdag is, maar dat doe ik natuurlijk niet. Dat het mijn eerste vrije dag sinds maanden is, maakt het er ook niet beter op.
Een dagje Amsterdam, wat ik eigenlijk van plan was zit er niet in. Het KNMI heeft een weeralarm afgegeven. Tja en met het openbaar vervoer is ook geen optie. Je moet het ongeluk ook niet over je afroepen ten slotte. Ik zie mezelf al liggen ergens in een sportzaal op de Veluwe onder een Rode-Kruis-dekentje. Nee , dank u.
Ik kan me natuurlijk afsluiten van de buitenwereld. Wegduiken in een boek en me mee laten slepen door het verhaal. Aan mijn inlevingsvermogen ligt het niet, maar het is me te passief voor vandaag. Ik wil actie, maar voordat ik iets ga ondernemen, ruim ik eerst mijn huis op. Een opgeruimd huis geeft een opgeruimde geest en wie weet heeft het KNMI het ook dit keer mis met hun paniekverhalen en hebben we aan het eind van de ochtend wel weer een zonnige winterdag. Zie je wel dat ik geen pessimist ben!
Drie uur later, ik heb niet zo’n groot huis, is alles schoon en blinkt het me tegemoet, maar is het met het weer en mijn geestelijke gesteldheid nog even slecht als daarvoor. De narcissen wonen inmiddels tussen de aardappelschillen, lofstronkjes en andere organische afval in de groene container. Ja, sorry, maar ik had ze in huis gehaald om me op te vrolijken en daar hebben ze hopeloos in gefaald. Weg ermee! Zelfs in mijn tuin wil ik ze niet meer zien. Op dagen als deze ben ik nogal resoluut en kortaangebonden. De hond ligt dan ook verdacht stil in zijn mand naar me te kijken en mijn man… Hè, waar is mijn man eigenlijk?
Op de vlucht geslagen waarschijnlijk.
Oei! Alsof me een spiegel voorgehouden wordt. Het is nodig tijd voor wat zelfreflectie en dat laatste lukt me het best buitenshuis. Op andere dagen zou ik kiezen voor het bos, maar vandaag wil ik me lekker anoniem tussen de mensen begeven. De stad wordt dus de plek waar ik mijzelf onder handen ga nemen. Shoppen voor de fun en gelijkertijd een aardigheidje kopen voor een jarige buurvrouw in het gezelligste winkelstraatje van Meppel.
Bij ‘ Kunsjt ’, de winkel met nesjomme (betrokkenheid) zoals eigenaresse Lien Braaf haar mooie-dingen-boetiekje presenteert word ik door haar ontvangen alsof ze de hele dag op me heeft gewacht. Het voelt onmiddellijk als een warm bad. De knalrode tas die er ik er een paar weken geleden gekocht heb, herkent ze direct.
“En, bevalt hij goed? Hij is ook prachtig en het staat je ook geweldig. Ik kan de mijne niet meer missen, ik. Ze kunnen me uittekenen met dat ding. �
Haar enthousiasme waarmee ze me destijds de tas heeft verkocht is typerend. Niet dat ik dagelijks de deur bij haar plat loop en heel frequent aankopen in haar winkel doe, maar af en toe stap ik even binnen. Gewoon om even te kijken tussen de sieraden, de mooie kunstvoorwerpen zoals de prachtige Sid Dickens tableaus, de katten van Rosina Wachtmeister, de glasobjecten, het Art Deco, maar ook de poëzie van Plint in zijn diverse uitingsvormen. Vaak wanneer ik een cadeautje weg te geven heb, kijk ik eerst bij Kunsjt. Dat wil zeggen, als de ontvanger van mijn presentje oog heeft voor mooie en lieve dingen. Op Sjabbes schenkt Lien voor iedere bezoek een glaasje kosjere wijn.
Vandaag mag ik weer. Naast het geijkte bosje bloemen kan mijn jarige buurvrouw een met zorg uitgekozen presentje zeker waarderen. Samen met eigenaresse Lien gaan we serieus op zoek.
Lien met haar veel te bescheiden achternaam Braaf is een warme vrouw. Een gevoelsmens, eentje die niet bang is om haar emoties te tonen. Ik herinner me de overvolle winkel en opeens roept Lien: “Sorry mensen maar de muziek gaat even harder, want dit is zó mooi. Dit moet even.� en op hetzelfde moment schalt de gebroken stem van Rika Jansen door de winkel terwijl ze het overbekende ‘Amsterdam huilt’ zingt. Een traan rolt over de wangen van Lien . Ontroerd en vol ontzag voor Lien en de vreselijke geschiedenis huil ik in gedachten een klein beetje met haar mee.
Hoe koud het buiten ook is, in de winkel van Lien is het altijd warm.
Niet zo lang geleden kocht ik er alleen maar een mooie ansichtkaart. Lien pakte de kaart met zorg in cadeaupapier compleet met lintjes, strikjes en als finishing touch plakte ze er een lieveheersbeestje op alsof het een waardevol kunstvoorwerp was wat ik aangeschaft had.
“Wanneer je nou straks thuis komt is het net alsof je een mooi cadeau hebt gekregen. En dat voelt toch geweldig� zei een stralende Lien. Fantastisch toch ?
Ook vandaag slaagt ze er weer in. De buurvrouw zal blij zijn met de geurfles. De stokjes zullen haar minstens drie maanden het gevoel geven dat ze in een rozenveld woont en dankzij Lien ben ik net ontsnapt aan een latente depressie.
Lien is meer dan Braaf. Lien is dat wat je nodig hebt op een sombere dag en deze week was ze jarig.

Mazzeltof!

Zo maar een klant

Lieve Lien, wat een fantastische website,zo echt ,,Lien,s,,! Ik ben zo blij dat ik je mag kennen,Linda

Hallo Lien,
Volgens mij is KUNSJT een pareltje (תכשיט) in de stad Meppel en vormt de ziel (הנשמה) van de Woldstraat

Mevrouw Lien

heb inmiddels ook de tv uitzending gezien
wat leuk dat ik u ontmoeten mocht !!

als ik in meppel kom ,kom ik vast een keer langs .

Mevr.
wat is het materiaal van de driearmige jugendstil kandelaar wat is de hoogte en de prijs heeft u nog andere jugendstilkandelaars ?
met vr. gr.
J.P.W.Kamphuis

Lieve Lien.

Ik vind je winkel geweldig en vooral de omgang met de mensen die er komen.

Hoi Lien, Wat een leuke website is dit. Ik kan er echt alles vinden.
Ik hoop je snel een keer in de winkel te zien.